«Лоиҳа таъҷилӣ аст! Қубурҳо ба таври қатъӣ заруранд! Сари вақт расонида наметавонед?» Биёед бубинем, ки зиддият чӣ гуна гуфта шудааст.

Қубури оҳании рехтагарӣ, ки бо роҳи рехтагарии марказгурез сохта мешавад, аксар вақт дар дренажҳои сохтмонӣ, ихроҷи партовҳои об, муҳандисии шаҳрвандӣ, дренажҳои роҳ, партовҳои саноатӣ ва дигар барномаҳо истифода мешавад. Харидорон одатан талаботи зиёд ё таъҷилӣ доранд ва ба сифати қубур талаботи баланд доранд. Аз ин рӯ, оё сифати интиқол сари вақт кафолат дода мешавад ё не, ба як масъалаи нигаронии муштариён табдил ёфтааст. Ин инчунин яке аз нуқтаҳои дарднокест, ки ба низоъ дучор мешаванд.

Асосан ду сабаб ба мӯҳлати интиқол таъсир мерасонанд: фармоиши муваққатии муштарӣ ва таъсири сиёсат.

Фармоиши муваққатии муштарӣ:

Аз сабаби номувофиқ будани маълумот байни харидор ва истеҳсолкунанда, харидор усули идоракунии захираҳоро дар истеҳсолкунанда намефаҳмад ё истеҳсолкунанда наметавонад талаботи воқеии харидорро арзёбӣ кунад. Вақте ки харидор хоҳиш мекунад, ки фармоишро барои муддати кӯтоҳ илова кунад, истеҳсолкунанда нақшаи истеҳсолиро халалдор мекунад, ки дар ниҳоят ба қонеъ кардани талаботи харидор, вале ба таъхир афтодани интиқоли дигар муштариён оварда мерасонад; ё фармоишҳои дигар сари вақт расонида мешаванд, аммо наметавонанд талаботи фармоиши харидорро қонеъ кунанд. Ин қисман ба ҳамкории дарозмуддати байни ҳарду ҷониб таъсир мерасонад ва барои ҳама зиён мерасонад.

Таъсири сиёсат

Идоракунии муҳити зист масъалаи нигаронии умумии байналмилалӣ аст. Чин инчунин кӯшишҳои худро барои таҳияи баъзе нақшаҳои соҳавӣ ё талаботи ислоҳот анҷом додааст. Барои ҳамкорӣ бо сиёсати идоракунии муҳити зист, корхонаҳои рехтагарии қубур бояд бо ин сиёсатҳои мониторинг ва ҳифзи муҳити зист хеле ҳамкорӣ кунанд. Тибқи барномаҳои назоратии маҳаллӣ, ки аз ҷониби мақомоти Чин нашр шудаанд, нуктаҳои зерин одатан сабабҳои асосии ҳамкорӣ бо санҷиш ва ба таъхир андохтани баъзе фармоишҳо мебошанд:

1. Лавозимоти хока, дегҳои марбут ба ангиштсанг ва дигар таҷҳизот бояд мӯҳр карда шаванд;
2. Маҳсулоте, ки садо ва бӯи тез доранд, бояд ислоҳ карда шаванд; 3. Партови гази тез, ба монанди бӯи ранг;

4. Садои пастбасомад ё садои аз ҳад зиёд;

5. Ифлосшавии чанг;

6. Хатарҳои бехатарии кори агрегати барқӣ;

7. Шамол дар ҳама ҷо шино мекунад;

8. Мушкилот дар кофтани қоғазҳои шлак ва партовгоҳҳо вуҷуд доранд;

9. Таҷҳизоти кӯҳна ва фарсудашудаи назорати ифлосшавӣ;

10. Консентратсияи партовҳои дуд;

Назорати экологӣ аз ҷониби роҳбари болоӣ муайян карда мешавад, мӯҳлати муайян вуҷуд надорад ва агар натиҷаҳои назорат мушкилот дошта бошанд, онҳо бояд барои ислоҳ боздошта шаванд ва корхонаҳо баъзан бояд бо мушкилоти халалдор кардани банақшагирии истеҳсолот ё ба таъхир андохтани банақшагирии истеҳсолот рӯбарӯ шаванд. Аз сабаби фарқиятҳои фарҳангӣ, фарқиятҳои сиёсӣ байни кишварҳо ва минтақаҳо ва баъзан ҳамоҳангсозии нодуруст бо маълумоти истеҳсолкунандагон, харидорон ногузир наметавонанд инро дарк кунанд ва шикоят кунанд.

ДИНСЕН аs пулбайни онҳо, чӣ гуна ин зиддиятҳоро суст кардан мумкин аст, инчунинмовазифадор будан ба таҳсил.