«Лоиҳа таъҷилӣ аст! Қубурҳо ба таври шадид ниёз доранд! Сари вақт расонида наметавонанд?» Биёед бубинем, ки зиддият чӣ гуна аст

Қубурҳои рехтагарӣ, ки бо роҳи рехтагарии марказгурез сохта мешаванд, аксар вақт дар дренажҳои сохтмонӣ, ихроҷи партовҳои об, муҳандисии шаҳрвандӣ, дренажҳои роҳ, партовҳои саноатӣ ва дигар лоиҳаҳо истифода мешаванд. Харидорон одатан талаботи зиёд, талаботи фаврӣ ва талаботи баланд ба сифати қубур доранд. Аз ин рӯ, оё сифати интиқол сари вақт кафолат дода мешавад ё не, ба як масъалаи нигаронии муштариён табдил ёфтааст. Ин инчунин яке аз нуқтаҳои дарднокест, ки ба низоъ дучор мешаванд.

Асосан ду сабаб вуҷуд дорад, ки ба мӯҳлати интиқол таъсир мерасонанд:таъсири фармоиши муваққатии муштарӣ ва сиёсат.

Фармоиши муваққатии муштарӣ:

Аз сабаби номувофиқ будани маълумот байни харидор ва истеҳсолкунанда, харидор усули идоракунии захираҳоро дар истеҳсолкунанда намефаҳмад ё истеҳсолкунанда наметавонад талаботи воқеии харидорро арзёбӣ кунад. Вақте ки харидор хоҳиш мекунад, ки фармоишро барои муддати кӯтоҳ илова кунад, истеҳсолкунанда нақшаи истеҳсолиро халалдор мекунад, ки дар ниҳоят ба қонеъ кардани талаботи харидор, вале ба таъхир афтодани интиқоли дигар муштариён оварда мерасонад; ё фармоишҳои дигар сари вақт расонида мешаванд, аммо наметавонанд талаботи фармоиши харидорро қонеъ кунанд. Ин қисман ба ҳамкории дарозмуддати байни ҳарду ҷониб таъсир мерасонад ва барои ҳама зиён мерасонад.

Таъсири сиёсат

Идоракунии муҳити зист масъалаи нигаронии умумии байналмилалӣ аст. Чин инчунин кӯшишҳои худро барои таҳияи баъзе нақшаҳои соҳавӣ ё талаботи ислоҳот анҷом додааст. Барои ҳамкорӣ бо сиёсати идоракунии муҳити зист, корхонаҳои рехтагарии қубур бояд бо ин сиёсатҳои мониторинг ва ҳифзи муҳити зист хеле ҳамкорӣ кунанд. Тибқи барномаҳои назоратии маҳаллӣ, ки аз ҷониби мақомоти Чин нашр шудаанд, нуктаҳои зерин одатан сабабҳои асосии ҳамкорӣ бо санҷиш ва ба таъхир андохтани баъзе фармоишҳо мебошанд:

1. Лавозимоти хока, дегҳои марбут ба ангишт ва дигар таҷҳизот бояд мӯҳр карда шаванд;

2. Маҳсулоте, ки садо ва бӯи тез доранд, бояд ислоҳ карда шаванд;

3. Партофтани гази тез, ба монанди бӯи ранг;

4. Садои пастбасомад ё садои аз ҳад зиёд;

5. Ифлосшавии чанг;

6. Хатарҳои бехатарии кори агрегати барқӣ;

7. Шамол дар ҳама ҷо шино мекунад;

8. Мушкилот дар кофтани қоғазҳои шлак ва партовгоҳҳо вуҷуд доранд;

9. Таҷҳизоти кӯҳна ва фарсудашудаи назорати ифлосшавӣ;

10. Консентратсияи партовҳои дуд;

Назорати экологӣ аз ҷониби роҳбари болоӣ муайян карда мешавад, мӯҳлати муайян вуҷуд надорад ва агар натиҷаҳои назорат мушкилот дошта бошанд, онҳо бояд барои ислоҳ боздошта шаванд ва корхонаҳо баъзан бояд бо мушкилоти халалдор кардани банақшагирии истеҳсолот ё ба таъхир андохтани банақшагирии истеҳсолот рӯбарӯ шаванд. Аз сабаби фарқиятҳои фарҳангӣ, фарқиятҳои сиёсӣ байни кишварҳо ва минтақаҳо ва баъзан ҳамоҳангсозии нодуруст бо маълумоти истеҳсолкунандагон, харидорон ногузир наметавонанд инро дарк кунанд ва шикоят кунанд.

ДИССЕН ҳамчун пул байни онҳо, чӣ гуна суст кардани ин зиддиятҳо низ вазифаи мост, ки омӯзем.